De gevaarlijke cocktail van onze rijopleiding: Waarom de politie je direct in het vizier heeft
Je hebt je rijbewijs gehaald, je mag eindelijk de weg op.
Maar wist je dat je als jonge bestuurder vanaf dag één met 2-0 achterstaat?
Niet alleen bij de verzekeraar, maar ook bij de politie.
De oorzaak ligt niet alleen bij de jongere zelf, maar in een systeem dat gebouwd is op drijfzand, economische belangen en een fundamenteel gebrek aan echte vorming.
De “Nadoe-opleiding”: Een kunstje zonder inhoud
De huidige rijopleiding is verworden tot pure examentraining.
Zoals veel rijinstructeurs het eerlijk verwoorden:
“Ik doe het voor, jij doet het na, en als de examinator het op die dag goed genoeg vindt, heb je je pasje.”
Het is een mechanische instructie.
Er wordt geleerd hoe je een rotonde neemt volgens het boekje, maar er wordt niet geleerd hoe je omgaat met emoties, groepsdruk of de verleiding van snelheid.
Je leert een kunstje om te slagen, geen vaardigheid om te overleven.
Een biologische mismatch
Wetenschappelijk gezien sturen we jongeren op het minst gunstige moment de weg op.
Het menselijk brein is pas rond het 25e levensjaar volledig volgroeid.
Het deel dat verantwoordelijk is voor impulsbeheersing en het inschatten van complexe risico’s (de prefrontale cortex) is bij een 17- of 18-jarige nog volop “under construction”.
Gebouwd op een banenplan uit 2008
Dat we 17-jarigen de weg op sturen met 2ToDrive, is geen pedagogische doorbraak.
Het was een politiek antwoord op de economische crisis van 2008.
Het doel? Banen creëren en de rijschoolsector stutten.
De aanname dat “kilometers maken” met een ongetrainde begeleider het gebrek aan een solide opleiding zou opvangen, is nooit bewezen.
Het is een beleidsmaatregel zonder fundament.
De Cocktail: Onder het vergrootglas van de politie
Wanneer je deze drie factoren mengt, een puur instructiegerichte opleiding, een onvolgroeid brein en een gebrek aan structurele begeleiding krijg je een explosieve cocktail van risicovol gedrag.
Het resultaat is direct zichtbaar op straat:
Jongeren liggen bij de politie onder een vergrootglas.
Want de cijfers over ongevallen en riskant rijgedrag liegen niet.
De schuld wordt nu bij de jongere gelegd, terwijl de fout in het systeem zit.
We geven ze een cockpit in handen zonder ze echt te leren vliegen en we sturen de politie op ze af als ze neerstorten.
“Organisaties als Team Alert proberen dit gedrag achteraf bij te sturen met campagnes, maar dat is dweilen met de kraan open.
Je kunt een gebrekkige fundering niet repareren met een likje verf.”
0 1
